Ο Κόσμος (Φώντας Φ.)

Καθώς ξεφλουδίζεται ο κόσμος
και όλα παίρνουν
τώρα την αυθεντική
και πιο πλήρη τους μορφή: την πρώτη κι έσχατη//
καθώς ξεφλουδίζεται ο κόσμος
και γίνεται ορατή η αλήθεια κι η ασχήμια
του. Νιώθω
πιο γενναίος, πιο μάταιος και πιο
χαμογελαστός από ποτέ
μπροστά σε αυτό το υβρίδιο
φρίκης
και αγαλλίασης, παραδείσου
και αρχέγονου τέρατος. Τα πλοκάμια
της ύπαρξης
δένουν το λαιμό μου
αλλά και εσύ
συνήθιζες με δύναμη να τον πνίγεις
η μυρωδιά της υφηλίου
είναι πετρέλαιο κι έρωτας
και καλώδια hdmi
αλλά και εσύ
ήσουν μια πετρελοκοιλίδα
έρωτα
στο πέλαγος της
άθλιας αναμετάδοσης του εαυτού μου:
αυτός ο κόσμος
τώρα υπάρχει
κι αύριο έτσι απλά
με ένα μικρό “τσαφ” δεν θα υπάρχει
όπως κι εσύ
χθες υπήρχες και σήμερα τίποτα. Καθώς
ξεφλουδίζεται λοιπόν ο κόσμος
λέω στους στρατούς, στα πολιτικά προγράμματα, στην πείνα των φτωχών
και την ευαισθησία των χορτάτων
να χαλαρώσουν λίγο: η ύπαρξη σου, σκέφτομαι
με προετοίμασε καλύτερα
και πιο νωρίς, για τον πόλεμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s