Το Σωτήριο Έτος IV.

Δε θα φτάσουμε ποτέ
οι μέρες μας θα λιγοστεύουν.

Κάποτε θα κινήσουμε: ένα υδάτινο
φράγμα
θα μας αποτρέψει.

Δε θα φτάσουμε ποτέ.
Πίνοντας κρασί στις γραμμές των τραίνων.

Έπειτα θα κινήσουμε: ο εχθρός
με τη μορφή ενός κύκνου
θα μας σταματήσει.

Δε θα φτάσουμε ποτέ·
τα μαύρα μάτια του ήλιου
θα στάζουν.




















Και όπως η προδοσία ή ο θάνατος
τα σκυλιά μας θα τρέχουν στους αγρούς.
Και μεις από πίσω
με φανάρια κάτω απ’ τον νυχτερινό ουρανό
– θα χαθούμε.

Και δε θα φτάσουμε ποτέ.

Οι λίμνες παγώνουν

τα χελιδόνια
είναι το ύστατο σύνορο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s