Άλογα (Ε. Κάτη)

Τρεις χιλιάδες πράσινα άλογα
με ρωτάνε που είναι το αγόρι σου
εγώ αυτή τη λέξη δεν την έμαθα ποτέ
Μαθαίνω να μην τους απαντάω
Μαθαίνουν να τρώνε τα μαλλιά μου αντί για άχυρα
Τα τέσσερα αστέρια που θάφτηκαν στον λόφο την ημέρα με τα κόκκινα
φαντάσματα
επερωτούνε την σιωπή μου
Ρίχνω κι άλλο χώμα πάνω τους
ενώ κρατώ γερά το στέρνο μου
να μην χυθεί το γκριζωπό υγρό
Και μπει στον κόλπο μου
Δίπλα μου κάποια κρύβει ντρόγκια στον δικό της
Η καθεμία μας επιβιώνει όπως μπορεί
μου λέει και ξεριζώνει το γκαζόν
Ελευθερώνει τα αστέρια
Κραυγάζω
«Ο Άδης μου έδωσε καλύτερο αστρολογικό χάρτη από τον ουρανό
Ο Άδης κόβει τις πούτσες από όλους τους άντρες που αγάπησα»
«Που είναι το αγόρι σου;» με ρωτάνε τρεις χιλιάδες πράσινα άλογα
Ρουφάω σταγόνα σταγόνα το γκαζόν και τον κρύβω στα μπούτια μου
«Εγώ αυτήν λέξη δεν την έμαθα ποτέ»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s