Χώματα (Ε. Κάτη)

Γέμισα χώματα το στόμα μου
Και με το σάλιο μου έφτιαξα λάσπη
Την έφτυσα κάτω και έστησα ένα ομοίωμα σου
Χάραξα γραμμές στα μάγουλα, την πλάτη και το λαιμό σου
Έπεσα στα τέσσερα και το έγλυψα
Να είμαι προετοιμασμένη την επόμενη φορά που θα σε συναντήσω
Το στόμα μου γέμισε χώματα
Τα ξέρασα πάνω στο ομοίωμα σου και σε μεγάλωσα
Δίνοντας σου την δυνατότητα
Κάθε πρωί να σου μιλάω
Σε μεγάλωσα
Δίνοντας σου την δυνατότητα
Κάθε βράδυ να μαθαίνω πως σ’ αρέσει να κοιμάσαι
Σε μεγάλωσα
Δίνοντας σου την δυνατότητα
Να σε χαϊδεύω και να σε γλύφω
Να φτύνω χώματα πάνω σου
Κι εσύ να μεγαλώνεις
Τις λέξεις που σου λέω και να ψαρεύεις
Μέσα από τα χώματα τα κέρματα που κρύβω
Όλα χρυσά και ασημένια, όλα μπρούτζινα
Να μεγαλώνεις
Τα χέρια μου για να χωρέσεις μέσα
Να μεγαλώνεις
Τόσο πολύ που δεν χωράς σε κανένα ποίημα
Και το ομοίωμα σου έφτασε ως ουρανό
Θέλω ανεμόσκαλα να φτάσω στο κεφάλι σου
Αντ’ αυτού κουλουριάζομαι ανάμεσα στα δάχτυλα του ποδιού σου
Γλύφω χώμα και φτύνω λάσπη
Να μεγαλώσεις κι άλλο
Τόσο που δεν θα μπορείς ούτε εσύ πια να αντέξεις το βάρος σου

Πάντα ήθελα έναν χειροποίητο τάφο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s