Atano Gotsev

Το όνομά μου

Το όνομά μου γράφει τη φρίκη
και την αρρώστια
εκατοντάδων χρόνων τώρα
Τα εμβρυακά μου ερεθίσματα
ηλεκτροσόκ και αγωνία
Κατούρησα στην κολυμπήθρα μέσα
κι από τότε μόνο οξύ πίνω
Τα εφηβικά άγχη, οι έρωτες κι οι
απορίες…
Καπνισμένη κάνη, μπαρούτι και θολούρα
Ψημένοι εγκέφαλοι, τρύπια στομάχια,
ξεραμένο στόμα
κι η διαστροφή μας που επιμένει την
ηδονή να μη θέλει.
Να μη με θέλεις,
είναι ο εφιάλτης που με κρατάει
ξύπνιο
Ίσως κάποτε να κοιμηθούμε ξανά.